Autor: Zbigniew Łaziński

Początek roku dla Jaśka nie był łatwy. Cztery razy w tygodniu wozimy go do przedszkola do Skierniewic (w sumie 100 km) . Tam ma sporo zajęć, ale oprócz tego ćwiczy w domu z rehabilitantem i logopedą oraz dwa razy w tygodniu w łowickim stowarzyszeniu i w Ośrodku Specjalnym. Do tego jeszcze dwa razy w tygodniu jazda na koniku. Jakoś to dzielnie Jasiek znosi, ale czasami widać, że jest bardzo zmęczony. W ostatnim tygodni stycznia Johny był z babcią Zosią na turnusie rehabilitacyjnym w ośrodku 12 Dębów w Żaździerzu. Pod koniec stycznia, po turnusie przeżyliśmy ogromny stres. Jasiek miał leczone wszystkie zęby w narkozie (3 godziny). Po wybudzeniu się i powrocie do domu miał ogromne problemy
z oddychaniem (po intubacji) i wylądowaliśmy w szpitalu. Tam znów igła i dożylnie steryd. Chcieli nas zostawić na noc, ale jednak zdecydowaliśmy się by zostać w domu. Po kilku dniach oddychanie się unormowało. Po tygodniu byliśmy w Warszawie u okulisty. Niestety, nie było decyzji o zmianie mocy okularów (nadal 21 dioptrii), ale najważniejsze jest, że oczy po usunięciu soczewek są zdrowe. Nerw wzrokowy ok i nic złego się nie dzieje.

Cieszą nas postępy w chodzeniu. Jaś sam wstaje i chodzi. Teraz zaczyna opuszczać rączki do dołu, jednak na dworze jeszcze się trochę boi i często siada na pupie w ramach protestu. Nadal jest źle z mową. Nie mówi żadnego słowa, nie mówi tak czy nie. Ostatnio zdarza się mu wydać dźwięk typu: ba, ma…

Uparcie pracujemy i czekamy na pierwsze słowa. Trzeba mieć nadzieję. Teraz myślimy o turnusie logopedycznym, który może być pomocny.

Na udział w turnusach możemy sobie pozwolić, dzięki WASZEJ POMOCY  i podarowaniu 1% podatku.

Wszystkim ślicznie dziękujemy za przekazanie 1% podatku.

Mamy nadzieję, że w tym roku również wiele osób podaruje 1% na leczenie i rehabilitację Jaśka!!!

WIELKIE DZIĘKI!!!

Rok 2013 będziemy miło wspominać. Jaśko, po trzech latach ciężkiej pracy, zaczął samodzielnie chodzić. To dla nas ogromna radość, której nie da się opisać słowami i oczywiście najwspanialszy prezent pod choinkę. Na razie Jasiek chodzi słabo i trochę za szeroko, ale cały czas robi duże postępy. Wozimy go do przedszkola specjalnego, gdzie ma dobrą opiekę i trochę terapii. Najważniejsze, że lubi tam zostawać i nie płacze.  Jaśko jest codziennie rehabilitowany i w tygodniu ma dużo zajęć. Dwa tygodnie grudnia (7-21) spędził na turnusie w Zaździerzu koło Płocka w ośrodku 12 Dębów. Byliśmy tu już w październiku i nam się spodobało. Pierwszy tydzień Jaś był z  babcią Zosią a drugi z tatą. Johnek  miał codziennie 5 godzin zajęć – 2 godziny rehabilitacji ruchowej, godzinę logopedy, godzinę pedagoga, godzinę integracji sensorycznej i 40 minut basenu.

Po turnusie czas na odpoczynek. Święta spędzimy w domku. W styczniu czeka nas zabieg w narkozie i kompleksowe leczenie popsutych ząbków  w klinice Uśmiech Malucha. W lutym wizyta u okulisty i zmiana okularów i soczewek.

W nowym roku musimy zająć się mową Jaśka i poszukać kolejnych logopedów. Może ktoś znajdzie sposób, aby nasz kochany Jaśko zaczął cokolwiek mówić. Na razie nie mówi żadnego słowa, ale mamy nadzieje, że kiedyś usłyszymy upragnione mama i tata….

Na udział w turnusach możemy sobie pozwolić, dzięki WASZEJ POMOCY  i podarowaniu 1% podatku.

Wszystkim ślicznie dziękujemy za przekazanie 1% podatku. Na subkonto Fundacji “Zdążyć z Pomocą” od początku października wpływały kwoty od naszych znajomych i nieznajomych, przede wszystkim z Łowicza oraz z: Bydgoszczy, Chełmna, Głowna , Gostynia, Gorzowa Wielkopolskiego, Grabowa, Grodziska Mazowieckiego,  Kutna, Legionowa, Łęczycy, Łodzi, Pabianic,  Rawy Mazowieckiej, Rypina, Sieradza,  Skierniewic, Sochaczewa, Warszawy.

Mamy nadzieję, że w tym roku również wiele osób podaruje 1% na leczenie i rehabilitację Jaśka!!!

WIELKIE DZIĘKI!!!

1 2 ►

Jaśko zaliczył kolejny turnus rehabilitacyjny. Tym razem mama zawiozła go z babcią Zosią do Zaździerza koło Płocka do ośrodka 12 Dębów. Okazało się, że są tam bardzo dobre warunki
i rehabilitacja na dobrym poziomie. Jaśko miał codziennie 5 godzin zajęć – 2 godziny rehabilitacji ruchowej, godzinę logopedy, godzinę pedagoga, godzinę integracji sensorycznej i 40 minut basenu. Babcię Zosię po tygodniu zmieniła mama. Po turnusie Jaśko na następny dzień już musiał jechać do Warszawy na wizytę u stomatologa w klinice Uśmiech Malucha. Niestety, czeka go zabieg w narkozie
i kompleksowe leczenie popsutych ząbków.

Po dwóch tygodniach ciężkich ćwiczeń widać postępy w chodzeniu. Johny chętniej sam wstaje i chodzi po domu. W miejscach nowych i w otwartych przestrzeniach bardzo się boi. Widać, że slaby wzrok jest tu przeszkodą. Niestety, nie widać żadnych pozytywnych znaków jeśli chodzi o mowę. Jaś nie mówi żadnych słów, ale cały czas liczymy, że ciężka praca przyniesie kiedyś efekt i usłyszymy w końcu wymarzone słowa.

Na udział w turnusach możemy sobie pozwolić, dzięki Waszej pomocy i podarowaniu 1% podatku.

Wszystkim ślicznie dziękujemy za przekazanie 1% podatku. Na subkonto Fundacji “Zdążyć z Pomocą” od początku października wpływały kwoty od naszych znajomych i nieznajomych, przede wszystkim z Łowicza oraz z: Bydgoszczy, Chełmna, Głowna , Gostynia, Gorzowa Wielkopolskiego, Grabowa, Grodziska Mazowieckiego,  Kutna, Legionowa, Łęczycy, Łodzi, Pabianic,  Rawy Mazowieckiej, Rypina, Sieradza,  Skierniewic, Sochaczewa, Warszawy.

Mamy nadzieję, że w tym roku również wiele osób podaruje 1% na leczenie i rehabilitację Jaśka!!!

WIELKIE DZIĘKI!!!

1 2 ►

Wakacje Jasiek zakończył bardzo pracowicie. Razem z mamą był dwa tygodnie na kolejnym turnusie
w Małym Gacnie w ośrodku Neuron. Oczywiście plan dnia był bardzo napięty i Johny miał wiele pracy.  Pięć godzin zajęć, a w tym rehabilitacja ruchowa, integracja sensoryczna, terapia reki, hippoterapia, masaż, hydromasaż, pedagog, logopeda… Dzielnie to wszystko wytrzymał. Jaśko odpoczął po turnusie dwa tygodnie i czekała go nowa przygoda. Od 2 września został przedszkolakiem. Wozimy go cztery razy w tygodniu do przedszkola specjalnego w Skierniewicach. Trochę daleko ale damy radę… Jak na razie jesteśmy bardzo zadowoleni. Pani Beatka w przedszkolu jest przemiła i Jaśko chyba ją polubił. Jeśli chodzi o postępy w rozwoju Johnego, to najbardziej nas cieszy chodzenie. Po turnusie Jasiek wreszcie zaczął się sam podnosić, wstaje i idzie. jeszcze trochę się boi, ale już widać, że sprawia mu to radość. My cieszymy się ogromnie!!! To niesamowite, jak po roku ciężkiej pracy i setkach godzin ćwiczeń, patrzysz jak twoje 3,5 letnie dziecko zaczyna chodzić. Teraz musimy się skupić nad pozostałymi rzeczami. Jasiek nic nie mówi, nie potwierdza głową – tak czy nie, jednak wszystko rozumie i pokazuje rączką czego chce. Jest pogodny i dużo się uśmiecha. Przed nami dużo pracy.

Plan tygodnia Jaś ma napięty bardzo. Może nawet za bardzo. W poniedziałek 9-14.00 przedszkole, 15.00 -16.00 rehabilitacja ruchowa, 17.00-18.00 logopeda. Wtorek 9-14.00 przedszkole, 18.00-19.00 rehabilitacja. ruchowa, środa 9-14.00 przedszkole, 16.00 – konik (hippoterapia), 17.00 – logopeda, czwartek 9-12.integracja sensoryczna i pedagog w Łowiczu oraz 13.00 – 14.30 terapia zajęciowa w stowarzyszeniu, 18.00-19.00 rehabilitacja. ruchowa, piątek 9-14.00 przedszkole, 18.00 – konik (hippoterapia). Logistycznie wszystko już dograne, zatem jakoś się kreci….Czekamy na efekty i cieszymy się każdym osiągnięciem Jaśka.

Choć są wakacje to Jasiek wcale nie ma wolnego. Cały czas ćwiczy, a efekty pracy bardzo nas cieszą. Johny ma zajęcia w Stowarzyszeniu, ćwiczy dzielnie dwa razy w tygodniu, raz w tygodniu jeździmy na koniki, a najlepszą rehabilitacją jest kąpiel w małym domowym baseniku. Dwa razy dziennie taki ruch
w wodzie jest dla Jaśka bardzo potrzebny i daje mu chwilę rozluźnienia. W lipcu byliśmy 8 dni nad Bałtykiem w Rowach. Pogoda dopisała i Jasiek mógł sobie poszaleć na plaży i pobawić się piaskiem, którego już nie bierze do buzi. W ostatnim czasie zaliczyliśmy dwie wizyty lekarskie. Neurolog
w Warszawie  nic nowego nie powiedział, ale kazał nadal szukać przyczyny kłopotów, bo dobrze mieć diagnozę. Zatem kolejna wizyta była w Łodzi u pani genetyk, która już wcześniej robiła badania.
We wrześniu zrobi kolejne badanie z Jaśka materiału. Jeśli się nie da to trzeba będzie pobrać krew.
18 lipca byliśmy w Warszawie u okulisty i tu jest optymistycznie. Jasiek widzi dużo lepiej i nie ma żadnych powikłań po usunięciu soczewek, a te występują bardzo często.  Dioptrie w okularach (19)
i w soczewkach (21) pozostają na razie bez zmian. Za pół roku pewnie będzie to zmniejszone.

Bardzo nas cieszą postępy Jaśka. Dużo już rozumie, wykonuje nasze polecenia, zaczyna śmielej chodzić
i nawet czasami sam wstanie na nóżki. Teraz cieszymy się z prostych sylab. Kilka razy pojawiło się ba..ba… – może to czegoś początek. Ogólnie teraz całe dnie spędzamy całą rodzinką i Jaśko chyba z tego jest bardzo zadowolony.